* * * – ks. Jerzy Szymik (*1953)
jestem wdzięczny Panu Bogu
że
POMIMO WSZYSTKO
zostawił mi
wiarę
i mało tego:
pracowicie ją pomnaża –
– jak na Boga przystało
maj ’89
Może Ci się podobać również
Pojedynczo i w masie – ks. Bonifacy Miązek (1935–2018) Na świat przychodzimy pojedynczo niedoświadczeni i szczęśliwi. Potem toniemy w masie i z dnia na dzień schodzimy coraz niżej. ⠀⠀ […]
rorate coeli – ks. Jerzy Szymik (*1953) W czwartym roku życia z papierowym lampionem w ręku zrozumiałem jak to jest: to ze śpiewania Gloria powstaje jasność […]
Pieśni o Bogu ukrytym – Karol Wojtyła (1920–2005) To Przyjaciel. Ciągle wracasz pamięcią do tego poranka zimą. Tyle lat już wierzyłeś, wiedziałeś na pewno, […]
Chodźmy do Betlejem – s. Bożena Anna Flak CSFN (*1950) Zapomnij Lata Drogi Zegary To co być mogło Co było Co będzie Nic […]
Komentarz do “Okienko 16”
Akt strzelisty monotonnej codzienności… Dzięki Ci, Boże za wiarę na szlaku ku WIECZNOŚCI…