Poniedziałek, 9 Listopada
Rocznica poświęcenia Bazyliki Laterańskiej - święto
Księga Ezechiela 47,1-2.8-9.12. Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była zwrócona ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną, i poza murami powiódł mnie do bramy zewnętrznej, zwróconej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza. A on rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, a wtedy wody stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będzie tam też niezliczona ilość ryb, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione. A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo». Księga Psalmów 46(45),2-3.5-6.8-9. Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, Ewangelia wg św. Jana 2,13-22. Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie». W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus. „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was?” (1Kor 3,16) Poświęcenie kościoła, które świętujemy dzisiaj, dotyczy, w rzeczywistości, trzech domów. Pierwszy jest sanktuarium materialnym. Trzeba, rzecz jasna, modlić się w każdym miejscu i nie ma miejsca, w którym nie można by się modlić. Jednakże jest rzeczą słuszną poświęcenie Bogu szczególnego miejsca, gdzie my wszyscy, chrześcijanie, którzy tworzymy tę wspólnotę, możemy się gromadzić, modlić się i wielbić wspólnie Boga, a w ten sposób otrzymać łatwiej to, o co prosimy, dzięki tej wspólnej modlitwie, wedle słowa: „Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie” (Mt 18,19). […] Drugi dom boży to lud, święta wspólnota, która znajduje swoją jedność w tym kościele, to znaczy wy, którzy jesteście prowadzeni, pouczani i karmieni przez jednego pasterza lub biskupa. To duchowy przybytek Boga, którego znakiem jest nasz kościół, ten materialny dom Boży. Chrystus zbudował sobie tą duchową świątynię dla siebie samego. Ten przybytek składa się z wybrańców Bożych – dawnych, obecnych i przyszłych, zgromadzonych przez jedność wiary i miłości w ten Kościół, jeden, córkę Kościoła powszechnego, który, zresztą, tworzy jedno z tym Kościołem powszechnym. Uważany za odrębny od innych poszczególnych Kościołów, tworzy jedną część z Kościołem tak jak inne Kościoły. Te kościoły tworzą jednak razem jeden Kościół powszechny, matkę wszystkich Kościołów. Celebrując poświęcenie naszego kościoła, nie czynimy nic innego jak wspominamy, pośród dziękczynienia, hymnów i uwielbienia, dobroć jaką Bóg objawił, wzywając ten mały lud, aby Go poznał. […] Trzecim domem Bożym jest każda święta dusza, oddana Bogu, poświęcona Mu przez chrzest, i która stała się świątynią Ducha Świętego i przybytkiem Bożym. Kiedy celebrujesz poświęcenie tego trzeciego domu, wspominasz zwyczajnie na dobroć, którą otrzymałeś od Boga, kiedy wybrał cię, aby zamieszkać w tobie przez swoją łaskę. Pierwsze czytanie
Psalm
najpewniejszą pomocą w trudnościach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia
i góry zapadły w otchłań morza.
Nurty rzeki rozweselają miasto Boże,
najświętszy przybytek Najwyższego.
Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje,
Bóg je wspomoże o świcie.
Pan Zastępów jest z nami,
Bóg Jakuba jest naszą obroną.
Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana,
zdumiewające dzieła, których dokonał na ziemi.Ewangelia
Komentarz
Powyższa treść została dostarczona dzięki projektowi "Evangelizo - Ewangelia na co dzień".
Właściciel witryny nie rości sobie żadnych praw do tych treści.
Wesprzyj projekt finansowo.